سرزمین ایران پیش از ورود آریاییها،اقوام و طوایف گوناگونی را در خود جای داده بود.اقوامی همچون:ماننا،لولوبی،گوتی،ایلامی که هر یک دارای حکومت هایی بودند.آریاییها پس از ورود با اقوام بومی،از نظر فرهنگی انتزاج پیدا کردند و بعدها تمدن های درخشان ماد و هخامنشی و... پدیدار گردیدند.
هنر در ایران به قدمت تاریخ است و معماری از کهن ترین هنرهاست.رونق و اعتلای معماری در ایران گواه آنست که این سرزمین از کانونهای نخستین شهر سازی،سد سازی و مهندسی بوده است.واین گواهی را بناهایی که از میان زمان های کهن با سیمای غبار آلود سربیرون کشیده اند تایید می کنند.بطوریکه آندره گدارا می نویسد:
((عالیترین هنر ایرانی به معنی حقیقی هنر،همیشه معماری آن بوده است.این برتری نه تنها در دوره هخامنشیان،پارت ها و ساسانیان که آثار ساختمانیشان را می شناسیم،محقق است، بلکه در مورد دوره اسلامی ایران هم صادق است.شاید معماری کهن ایران است که در شکل و فرم جدیدش به بهترین و صحیح ترین وجهی معماری اسلامی را از نظر هنر و طرز تاثیرش بر تمدن کهن ایرانی به ما می شناساند.))